۱۴۰۰ مهر ۱۸, یکشنبه

گزارشی از اعدام دو زندانی در زندان کرمانشاه

 

یک زندانی که با وجود نبود دلایل کافی و تنها با اجرای مراسم قسامه از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، در تاریخ ۱۸ شهریور ماه سال جاری در زندان مرکزی کرمانشاه اعدام شد. همچنین سحرگاه روز پنجشنبه ۸ مهر ماه، حکم یک زندانی که پیشتر از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، در همین زندان به اجرا در آمد.


به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از سازمان حقوق بشر ایران، در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۴۰۰، اسماعیل سلطان‌آبادی اهل کنگاور، در زندان مرکزی کرمانشاه اعدام شد.


در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: «اسماعیل سلطان‌آبادی با مراسم قسامه به اعدام محکوم شد و بیش از ۲۳ سال در زندان بود. او بدون اطلاع خانواده اعدام شد و حتی اجازه آخرین ملاقات را هم به آنها ندادند».


قسامه یکی از ضعیف‌ترین راه‌های اثبات قتل و جراحات و صدمات بر اعضاء بدن است که با وجود لوث (عبارت از ظن قاضی به راستگویی مدعی است) قابل اجرا است و آن به صورت ادای سوگند توسط “پنجاه” نفر از بستگان در قتل عمدی و “بیست و پنج” نفر در قتل شبه عمدی است.


همچنین روز پنجشنبه ۸ مهر ماه ۱۴۰۰، یک زندانی دیگر در زندان مرکزی کرمانشاه اعدام شد.


بر اساس این گزارش، هویت این زندانی که ۴ سال پیش به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، افشار فتحی ۲۸ ساله اهل روستای کل کوشک، از توابع بخش سرفیروزآباد کرمانشاه عنوان شده است.


اعدام این زندانیان تا لحظه تنظیم این خبر توسط رسانه‌های داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.


بر اساس گزارش مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در دوره یکساله (اول ژانویه ۲۰۲۰ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۰) دستکم ۲۳۶ شهروند اعدام شدند و ۹۵ تن دیگر به اعدام محکوم شدند. از جمله اعدام شدگان باید به اعدام ۲ کودک-مجرم اشاره کرد و همینطور به محل اجرای ۱ حکم اعدام که در ملا عام بوده است.


بنا بر همین گزارش بیش از ۷۲ درصد اعدام های صورت گرفته در ایران توسط دولت یا نهاد قضایی اطلاع رسانی نمی‌شوند که نهادهای حقوق بشری اصطلاحا آن را اعدام “مخفیانه” می‌خوانند.

 اعلام “عدم صلاحیت عمومی” بهائیان ایران برای تحصیلات دانشگاهی

طبق گزارش‌های جدید حکومت ایران سیاست ممنوعیت ورود پیروان آیین بهائی به دانشگاه را رسما تأیید کرده است. امسال به جوانان بهائی دلیل “مردود” شدنشان رسما “عدم صلاحیت عمومی” برای تحصیلات دانشگاهی اعلام شده است.

جامعه جهانی بهائیان روز دوشنبه ۱۲ مهر (۴ اکتبر) با صدور بیانیه‌ای به سرکوب پیروان آئین بهائی در ایران از جمله به محرومیت جوانان بهایی از تحصیلات دانشگاهی اعتراض کرد.

در بیانیه گفته شده است که در سال‌های قبل بهائیانی که در کنکور ورودی دانشگاه‌ها شرکت می‌کردند‌ و در این آزمون قبول می‌شدند در مرحلۀ بعد با عبارت “نقص پرونده” مواجه می‌شدند هر چند پرونده‌هایشان هیچ مشکلی نداشته است. اما امسال به جوانان بهائی دلیل “مردود” شدنشان “عدم صلاحیت عمومی” برای تحصیلات دانشگاهی اعلام شده است.

طبق نوشته وب‌سایت سازمان سنجش کشور پیروی از یکی از ادیان رسمی ذکر شده در قانون اساسی ایران یعنی اسلام، مسیحیت، یهودیت یا آیین زرتشتی یکی از شرایط عمومی ورود به دانشگاه است.

جامعه جهانی بهایی ولی گفته است اعتقاد به دیانت بهائی و عضویت در جامعهٔ بهائی که بزرگ‌ترین اقلیت دینی پس از پیروان اهل تسنن است فرد را فاقد صلاحیت ورود به دانشگاه می‌کند.

در قسمتی از بیانیه همچنین گفته شده است ده‌ها هزار دانشجو‌ی بااستعداد و باانگیزه از تحصیلات عالی باز می‌مانند و این خط مشی عملی بی‌رحمانه و مخرب است”.

جامعۀ جهانی بهائی در بیانیه خود گفته است بهائیان در ایران و در سراسر جهان سر کار آمدن دولت جدید را فرصتی برای پایبندی مقامات ایرانی به تضمین حقوق پایه‌ای تمامی شهروندان و پایان دادن به سرکوب دیرینهٔ بهائیان می‌دیدند اما حکومت قصد دارد سیاست ناعادلانه خود را در نهادهای دولتی مستحکم‌تر کند.

جامعه جهانی توصیه کرده است برای پایان دادن به تبعیض، پاسخگو دانستن ایران در سطح بین‌المللی و نظارت مستقیم بر سیاست‌های آموزش عالی آن ضروری است.

بهائیان خواستار اقدام عاجل سازمان ملل متحد و حکومت‌ها از جانب بهائیان با مقامات ایران شدند.

در آستانه صدور بیانیه جامعه جهانی بهائیان، سه سازمان حقوق بشری کمیته بین‌المللی علیه اعدام، کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی و کمپین برای آزادی کارگران زندانی روز پنجشنبه هشتم مهر (۳۰ سپتامبر) با انتشار بیانیه مشترکی اعلام کردند در جمهوری اسلامی از جمله بهائیان که دین و باور دیگری دارند اعدام می‌شوند.

خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نیز روز جمعه ۹ مهر گزارش داد ارسلان یزدانی، شهروند بهائی با گذشت یک ماه از زمان دستگیری کماکان در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی زندان اوین نگهداری می‌شود.

هرانا در گزارش خود آورده است شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

هرانا در پایان گزارش خود نوشته است بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

 بالا بردن فشار بر زندانیان زندان اصفهان و مصادره پتوهای زندانیان


بر اساس اخبار دریافتی از زندان دستگرد اصفهان، زندانیان با شیوه‌های مختلف از جمله مصادره پتوهای زندانیان در فصل سرما مورد شکنجه قرار گرفته و محدودیت‌هایی علیه آنان اعمال می شود.


خبرها حاکی است که طی روزهای گذشته با فرارسیدن فصل سرما، زندانبانان در زندان دستگرد اصفهان اقدام به محدود کردن تعداد پتوهای زندانیان کرده و مصادره پتوهای زندانیان به نفع زندان نموده‌اند. به موجب این قانون هر زندانی فقط می تواند سه پتو داشته باشد.


مصادره پتوهای زندانیان در حالیست که آنان با هزینه و خرج شخصی و پولی که خانواده‌هایشان تأمین کرده‌اند، اقدام به خرید پتو از فروشگاه زندان به قیمت گزاف در هر تخته نموده‌اند.


به گزارش منبع موثق، زندانیان در فصل سرما با مشکلات زیادی روبرو هستند و حتی ۳ پتو نیز برایشان کافی نیست.


کمبود پتو و سرمای هوا باعث بیماری زندانیان و دردهای عضلانی برای آنان می شود.


راجع به زندان دستگرد اصفهان:‌


زندان دستگرد اصفهان که زندان مرکزی اصفهان نیز نامیده میشود یکی از مراکز تمرکز جمعیت زندان در استان اصفهان است. دستگرد یکی از شهرهای استان اصفهان است که در ۱۲ کیلومتری شمال شهر اصفهان قرار دارد.

دستگرد از نظر آب و هوا، خشک و بیابانی است.

بیشتر زندانیانی که در استان اصفهان و اطراف آن به حبس های طویل المدت محکوم میشوند به این زندان منتقل میگردند.

این زندان یکی از اصلی ترین زندانهایی است که در آن زندانیان به کارهای اجباری و بیگاری گمارده میشوند.

دستگاه قضاییه در این زندان اقدام با ساختن کارگاههای مختلف برای بیگاری کشیدن از زندانیان نموده و تعداد زیادی از زندانیان با حکم های طویل المدت را به کار بدون مزد بکار گرفته است.

حتی پروژه های صنعتی در کارخانه ها و شرکت ها را توسط این زندانیان انجام می دهند. بعضی از این زندانیان نیز در مقابل بیگاری و کارطاقت فرسایی که انجام می دهند هر چند ماه یکبار به مرخصی، آنهم با سپردن وثیقه های کلان می روند.

بسیاری از زندانیان به دلیل حبسهای طولانی مدت، خانواده هایشان را از دست داده اند.

۱۴۰۰ مهر ۱۶, جمعه

 یکی دیگر از مدیران کانال تلگرامی پرسمان توسط دادگاه انقلاب سقز به به حبس محکوم گردید.

بر پایه گزارش زندگی نه مرگ به نقل هه‌نگاو، کیوان رحیمی فعال رسانه‌ای اهل سقز توسط  شعبە یکم دادگاه انقلاب این شهر به اتهام “تبلیغ علیه نظام” از طریق فعالیت در فضای مجازی به تحمل ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

کیوان رحیمی به همراه ٤ فعال دیگر رسانه ای مهرماه سال گذشته با شکایت شهردار سابق سقز به اتهام نشر اکاذیب احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بود.


مصطفی حمدی یکی دیگر از مدیران کانال پرسمان نیز پیشتر در همین رابطه به دو سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

نامه بابک دادبخش از زندان اردبیل

نامه بابک دادبخش از زندان اردبیل - خبرگزاری هرانا

بابک دادبخش، زندانی سیاسی محبوس در زندان اردبیل، طی نامه ای خطاب به دادستان کل کشور خواستار بازبینی و اجرای عدالت در خصوص پرونده خود شد. آقای دادبخش ضمن اعتراض به روند پرونده خود در بخشی از این نامه نوشته است؛ “تنها برای دریافت دادنامه وادار به تسلیم به رای شدم ولی پس از سه سال زندان دادنامه ای ندارم که بدانم به چه جرمی، چرا و بر مبنای چه دلایل و قوانینی محکوم شده‌ام و هیچکس در این خصوص پاسخگو نیست”.


ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بابک دادبخش، زندانی سیاسی در زندان اردبیل، طی نامه ای خطاب به دادستان کل کشور خواستار بازبینی و اجرای عدالت در خصوص پرونده خود شد.


آقای دادبخش ضمن اعتراض به روند پرونده خود در بخشی از این نامه نوشته است؛ “تنها برای دریافت دادنامه وادار به تسلیم به رای شدم ولی پس از سه سال زندان دادنامه ای ندارم که بدانم به چه جرمی و چرا و بر مبنای چه دلایل و قوانینی محکوم شده ام و هیچکس در این خصوص پاسخگو نیست”.


متن این نامه، که جهت انتشار به دست هرانا رسیده است، در ادامه می آید:


«دادستان کل کشور! احتراما اینجانب بابک دادبخش، زندانی که ناعدالتی به طور صد درصد در موردش اعمال شده، زندانی که شکنجه را با تمام وجود لمس کرده و به ۲۵ سال زندان بدون محاکمه محکوم شده، معروض میدارم؛ تنها برای دریافت دادنامه وادار به تسلیم به رای شدم. ولی پس از سه سال زندان دادنامه ای ندارم که بدانم به چه جرمی، چرا و بر مبنای چه دلایل و قوانینی محکوم شده ام و هیچکس در این خصوص پاسخگو نیست. امیدوارم قانون کور و کر عمل نکند و مرا از این حق قانونی برخوردار نماید. تمامی موارد مذکور درحالیست که بدون وکیل و تنها در یک دقیقه محاکمه شده ام. درخواست دارم حال که بحث از تحول در قوه قضائیه است پرونده من نیز مورد بازبینی قرار گیرد تا از داشتن دادنامه بهره مند شوم و بتوانم از اعاده دادرسی استفاده نمایم و به وضعیتم توجه گردد. درحالیکه پزشکی قانونی بیماری اعصاب و روانم را مورد تایید قرار داده چشم به راه عدالت هستم. ضمنا پرونده ام در شعبه ۱ اجرای احکام دادسرای ناحیه ۳۳ شهید مقدسی تهران است.


بابک دادبخش / مهرماه ۱۴۰۰/ زندان اردبیل.»


در خصوص نویسنده این نامه گفتنی است؛ بابک دادبخش، در آبان ۹۷ توسط ماموران پلیس امنیت تهران بازداشت و به وزارت اطلاعات تحویل داده شد. این زندانی در ایام بازداشت شرایط متفاوتی را در بازداشتگاه‌های مختلف از جمله بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین و زندان تهران بزرگ سپری کرده است. او همچنین برای مدتی در بیمارستان روانپزشکی رازی (امین آباد) نگهداری شده است. وی نهایتا در ۲۷ بهمن‌ماه ۹۷ به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. وی در بهمن‌ماه ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و تجمیع احکام از بابت اتهاماتی همچون “فساد فی الارض و محاربه”به تحمل ۱۷ سال حبس تعزیری محکوم شد. اما فرودین‌ماه سال گذشته مجددا احضار و حکم پیشین وی با این بهانه که حکم دادگاه ناقص بوده، نقض و حکم ۲۵ سال حبس تعزیری در زندان به او ابلاغ شد. به او گفته شده بود که دو اتهام محاربه و دو اتهام فساد فی الارض وی تبدیل به بغی شده و مجازات اشد به دلیل تکرار جرم، یک و نیم برابر شده است.


گفتنی است، بنا به تشخیص بیمارستان روانپزشکی رازی (امین آباد) در سال ۹۸ وی به بیماری MDD، اختلال دو قطبی با علائم سایکوتیک مبتلاست با این حال پس از ۲۱ روز نگهداری در این بخش و علیرغم تائید پزشکی قانونی کرج مبنی بر نیاز به درمان و بستری مجددا به زندان رجایی شهر کرج بازگشت. او نهایتا در تاریخ ۸ بهمن‌ماه ۹۹ از زندان رجایی شهر کرج به زندان اردبیل منتقل شد.

عدم رسیدگی پزشکی؛ گزارشی از آخرین وضعیت خسرو صادقی بروجنی در زندان اوین

 عدم رسیدگی پزشکی؛ گزارشی از آخرین وضعیت خسرو صادقی بروجنی در زندان اوین -  خبرگزاری هرانا

خسرو صادقی بروجنی، نویسنده و روزنامه‌نگار محبوس در زندان اوین علیرغم حال نامساعد جسمی از رسیدگی پزشکی محروم مانده است. آقای صادقی از مردادماه سال گذشته دوران محکومیت ۵ ساله خود را در زندان اوین سپری می‌کند.


ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خسرو صادقی بروجنی، نویسنده و روزنامه‌نگار محبوس در زندان اوین علیرغم حال نامساعد جسمانی از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.


یک منبع مطلع از شرایط این زندانی به هرانا گفت: «بیش از یک ماه است که خسرو در وضعیت جسمانی نامناسبی است و علیرغم مراجعه مکرر به بهداری، با وجود بدن درد، بی خوابی، سرگیجه و حالت تهوع هنوز هیچ اقدامی برای تشخیص و درمان او صورت نگرفته است. او برای تسکین درد ناشی از بیماری و دردهای بدن خود، بالاجبار به مصرف بلند مدت داروهایی که دارای کورتون هستند روی آورده است. به گفته پزشکان مصرف بلند مدت این نوع داروها، منجر به عوارض جانبی بسیاری برای سلامتی فرد می‌شود.»


هرانا آذرماه ۹۹ در گزارشی از محرومیت این روزنامه نگار زندانی از درمان علیرغم مشکل دیسک کمر و درد در این ناحیه خبر داده بود.


خسرو صادقی در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۹۸ پس از احضار به شعبه ۲ دادسرای اوین بازداشت و مورد تفهیم اتهام و بازجویی قرار گرفت. قرار بازداشت وی نهایتا به قرار وثیقه تغییر داده شد. آقای صادقی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۹۸ با تودیع قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.


آقای صادقی بروجنی در مرحله بدوی توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت ملی داخلی و خارجی” به ۵ سال حبس، از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱ سال حبس و از بابت اتهام “توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی” به ۲ سال حبس و در مجموع به ۸ سال حبس تعزیری محکوم شد.


این حکم نهایتا توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران تایید و با تبرئه آقای صادقی از اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۷ سال حبس تعزیری تقلیل یافت. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و خارجی” در خصوص آقای وی قابل اجرا است.


آقای صادقی بروجنی در تاریخ ۲۸ مردادماه ۹۹ جهت تحمل حبس بازداشت و در تاریخ ۸ مهرماه از قرنطینه اندرزگاه ۴ زندان اوین به اندرزگاه ۸ این زندان منتقل شد.


خسرو صادقی بروجنی، نویسنده و روزنامه نگار و دانش‌آموخته رشته جامعه شناسی است که در سال‌های اخیر ضمن پژوهش در حوزه‌ نئولیبرالیسم و اقتصاد سیاسی ایران، مقالات متعددی را در این زمینه نوشته است. کتاب “نئولیبرالیسم در بوته نقد” مجموعه‌ای از مقالات ایشان است که توسط نشر اچ.اند.اس مدیا (H&S Media) در انگلستان منتشر شد. کتاب جهانی‌سازی و نابرابری نیز به قلم وی توسط انتشارات پرسش در سال ۱۳۹۰ منتشر شده است.

۱۴۰۰ مهر ۱۵, پنجشنبه

 علت بحران بی آبی، خشکسالی یا مافیای آب

 

مافیای آب تابستان سختی را بر مردم خوزستان تحمیل کرد. بی‌آبی باعث کشته شدن گاومیش‌های روستائیان و تشنگی شدید مردم روستاها و شهرهای استان شد. اعتراضات مردم خوزستان به بی‌آبی از ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰ آغاز شد. مردم خوزستان در اعتراض به خشک شدن رودخانه کرخه به خیابان‌ها آمدند. آنها بر علیه سیاست‌های خانمان‌سوز سران حکومت و خشک شدن خوزستان اعتراضات گسترده را آغاز کردند. مانند همیشه دیکتاتوری حاکم اقدام به سرکوب معترضین کرد. هیچگاه آمار دقیقی از تعداد جانباختگان این اعتراضات بطور رسمی اعلام نشد. اما گسترش این اعتراضات و همبستگی سایر استان‌ها با خوزستان، باعث هراس سران حکومت شد. خامنه‌ای در هراس فرمان باز کردن آب رودخانه کرخه را صادر کرد.


مافیای آب

در حال حاضر مردم ۴ استان کهگیلویه و بویراحمد، خوزستان، چهارمحال بختیاری و اصفهان با بی‌آبی مواجه هستند. مردم نسبت به تغییر مسیر رودها از سرشاخه‌ها و یا انتقال آب به نقاط دیگر کشور معترض هستند. بسیاری انتظار داشتند که رئیسی از این اعتراضات به نفع خود استفاده کرده و دستور حذف این پروژه‌ها را اعلام کند. اما قدرت مافیای آب بالاتر از این حرف‌ها است. در نقطه مقابل رئیسی در سفر به کهگیلویه و بویراحمد از روند سد «تنگه سرخ» حمایت کرد. این سد بر روی یکی از سرشاخه‌های کارون جهت انتقال آب به فارس احداث شده است. این سد مجوز محیط زیستی ندارد و به صورت غیرقانونی به کارش ادامه می‌دهد.


پیش از این هم با معرفی وزیر نیرو پروژه متوقف شده «تونل انتقال آب بهشت‌آباد»، دوباره آغاز به کار کرد.


پیش‌تر هم ابراهیم رئیسی در سفر به ایلام از اجرای سد «کنجان چم» حمایت کرده بود. این سد نیز بدلیل ضرباتی که به محیط زیست می‌زد، مجوز قانونی نداشته است.


بحران امنیتی بدلیل بی‌آبی


بی‌آبی در کشور در حال تبدیل شدن به یک بحران امنیتی است. گسترش یک باره اعتراضات در تابستان گذشته، نشان داد که همه شهرهای کشور در این موضوع درگیر هستند. کابینه رئیسی که از افراد غیرمتخصص تشکیل شده است، نشان داده که از ابتدا زیر سلطه مافیای آب قرار دارد. حمایت جدی رئیسی از سدسازی‌ها و شروع عجولانه طرح‌هایی که به علت اعتراضات مردم متوقف شد، دلیلی بر این مدعا است.


در حال حاضر مافیای آب در همه نقاط کشور خیز برداشته تا پروژه‌های خود را نهایی کند. بهمین دلیل در یک هماهنگی با قوه قضائیه همه شکایات فعالان محیط زیست را از دور خارج کرده است.


به این ترتیب مشخص شد که بحران گسترده آب در کشور بیش از آنکه نتیجه خشکسالی باشد ناشی از اعمال قدرت مافیای آب در کشور است. بحران آب مانند آتشفشان در حال جوشش، هر لحظه امکان منفجر شدن دارد.


انفجاری که هدفش پایه‌های حکومت فاسد خامنه‌ای و مافیاهای اطراف وی می‌باشد.

 گسترش بحران بی‌آبی به نقاط مختلف ایران؛ مردم همدان روزانه ۱۲ ساعت آب ندارند همزمان با ادامه قطع آب شهرکرد برای بیش از ۱۰ روز و اعتراض شهرون...